آگاهی بخشی

راه‌های انتقال ویروس HTLV چیست؟

مکانیسم ‌انتقال HTLV

ویروس HTLV در داخل بدن موجودات زنده به صورت آزاد در سرم دیده نمی‌شود و به صورت داخل سلولی یافت می‌گردد. بنابراین ویروس از طریق هوا، دست دادن و تماس‌های عادی منتقل نمی‌شود و عمده راههای انتقال آن زمانی‌است که احتمال انتقال سلول آلوده امکان پذیر باشد. مثل انتقال خون، اعمال جراحی، اعمال دندان‌پزشکی، حجامت، استفاده از سرنگ و سوزن مشترک، از طریق سلول‌های آلوده در شیر مادر و تماس جنسی بخصوص از مرد به زن. از طرف دیگر در حال حاضر شواهد مشخصی از انتقال عفونت از راه بزاق وجود ندارد.

 ابتلا به این ویروس محدودیت سنی خاصی ندارد ولی با سن و جنسیت ارتباط دارد. عفونت HTLV-1 در خانم‌ها تا دو برابر بیشتر از آقایان گزارش شده‌است و خطر بروز آن با افزایش سن بیشتر می‌شود. همچنین وضعیت اقتصادی اجتماعی پایین همراه با افزایش خطر عفونت HTLV-1 می‌باشد. به‌علاوه همراهی این ویروس با عفونت HIV، هپاتیت ب (HBV ) و هپاتیت سی (HCV) نشان داده شده‌است.

راه‌های ‌انتقال HTLV

 انتقال از طریق خون و فرآورده‌های خونی: احتمال آلوده شدن فرد به HTLV-1 بدنبال تزریق خون آلوده به این ویروس، ۴۰ تا ۶۰ درصد است و آزمایش مثبت در طی ۸-۷ هفته پس از دریافت خون آلوده روی می‌دهد. دریافت فراورده‌های حاوی مثل سلول گلبول قرمز متراکم، خون کامل و پلاکت در مقایسه با فراورده‌های پلاسما خطر بیشتری برای انتقال عفونت دارد.

انتقال از طریق اعتیاد تزریقی و وسایل مشترک آلوده به خون: انتقال از طریق وسایل آلوده به خون مثل سرنگ و سوزن مشترک در معتادان تزریقی و انجام حجامت و یا خالکوبی با وسایل آلوده یکی از راههای مهم انتقال HTLV است. شیوع هر دو عفونت HTLV-1 و HTLV-2 در آمریکای شمالی و اروپا در معتادان تزریقی بیشتر از جمعیت عمومی است و در میان این گروه فراوانی بیشتر نوع ۲ ویروس نسبت به نوع ۱ آن اثبات شده‌است.

انتقال از طریق تماس جنسی: HTLV-1 در ترشحات جنسی افراد آلوده وجود دارد و می‌تواند از طریق تماس جنسی منتقل شود. خطر انتقال جنسی عفونت از مردان آلوده به زنان بسیار بیشتر از خطر انتقال آن از زنان آلوده به مردان است (تا ۴ برابر). شاید به همین دلیل است که عفونت با ویروس HTLV-1 در خانم‌ها بیشتر از آقایان گزارش شده‌است. آخرین اطلاعات نشاندهنده این مطلب است که در طول رابطه منظم با یک فرد آلوده احتمال ابتلا از این طریق در حدود ۷ درصد است.

انتقال از مادر به کودک: انتقال از مادر به کودک هم در دوران بارداری و هم بعد از زایمان از طریق شیردهی صورت می‌گیرد. میزان این انتقال حدود  ۱۵ تا ۳۰ درصد برآورد می‌شود. یعنی حدود یک چهارم کودکانی که از مادران آلوده متولد می‌شوند، به ویروس HTLV1 آلوده می‌گردند. با این حال اغلب اوقات انتقال ویروس از مادر به فرزند از طریق شیر مادر صورت می‌گیرد. اگر چه میزان این انتقال بستگی به عوامل مختلفی از جمله مدت شیردهی دارد. خطر آلوده شدن کودک با طولانی شدن مدت شیردهی افزایش می‌یابد و این خطر در سه ماهه اول شیردهی اندک است. خطر انتقال آن در کودکانی که با شیر مادر تغذیه نمی‌شوند کمتر از ۵ درصد است که احتمالا در داخل رحم و یا حول‌وحوش تولد صورت می‌گیرد. مدت زمان مثبت شدن ازمایش خون در شیرخوار به‌طور معمول از ۱ تا ۳ سال متغیر است.

راه‌های انتقال HTLV-2

مطالعات نشان داده‌اند روش‌های انتقال HTLV-2 مشابه راه‌های انتقال HTLV-1 است اگرچه انتقال جنسی آن قطعی نشده است. انتقال HTLV-2 از طریق مادر به فرزند با و بدون تغذیه از شیر مادر رخ می‌دهد و میزان آن مشابه HTLV-1 است. وجود سلول‌های آلوده به HTLV-2 در شیر مادر به ‌همراه تبدیل سرمی در کودکان نشان‌دهنده انتقال پس از تولد ویروس – احتمالا از طریق شیر مادر- می‌باشد. از طرف دیگر HTLV-2 به طور شایع مسئول موارد سرمی مثبت عفونت HTLV در معتادان تزریقی است. گروه دیگری که شیوع HTLV-2 در آن‌ها زیاد است جمعیت‌های بومی قاره امریکا است. جدا بودن تاریخی بیشتر این جمعیت‌ها به همراه نادر بودن عوامل خطر HTLV-2 در آن‌ها مطرح کننده این موضوع است که این عفونت ممکن است برای هزاران سال به شکل فعلی وجود داشته و یا احتمالا با مهاجرت نیاکان آنان از آسیا به آمریکا برده شده‌است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

دکمه بازگشت به بالا